ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Το 1924 θεσπίστηκε δια νόμου η υποχρεωτική πληρωμή ακτοπλοϊκών δασμών στα πλωτά μέσα που προσαράζουν στα λιμάνια. Εκείνη την εποχή τα λιμενικά ταμεία υπάγονταν στο Υπουργείο Μεταφορών και την εξουσία στα ταμεία την ασκούσαν οι πρωτοδίκες ή οι ειρηνοδίκες, ανάλογα με τον πληθυσμό της πόλεως.
Η ιστορία του λιμενικού ταμείου Ηγουμενίτσας ξεκινά ουσιαστικά από τότε που η Ηγουμενίτσα ορίστηκε ως πρωτεύουσα του νομού Θεσπρωτίας το 1939. Από εκείνη την χρονιά έχουμε και τα πρώτα ιστορικά στοιχεία σχετικά με την δημιουργία και την έναρξη της λειτουργίας του λιμενικού ταμείου Ηγουμενίτσας.
Ουσιαστικό γενεσιουργό παράγοντα για τη δημιουργία του λιμανιού απετέλεσε η σύνδεση της ηπειρωτικής Ελλάδας με τα βόρεια νησιά του Ιονίου και κυρίως την Κέρκυρα. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την προνομιακή γεωγραφική θέση της Ηγουμενίτσας και τη μορφολογία της περιοχής οδήγησε σε μια πορεία εξέλιξης και ανάπτυξης του λιμανιού για να φτάσουμε στη σημερινή σύγχρονη μορφή του.
Στην αρχή της δεκαετίας του 1990, οι ιστορικές συγκυρίες ήταν καταλυτικές: η διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας σε πέντε νέα κράτη έδωσαν σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη του λιμανιού της Ηγουμενίτσας. Το κλείσιμο παραδοσιακών δικτύων προς την Ελλάδα αλλά και προς την Τουρκία, εκτίναξε στα ύψη τον αριθμό των επιβατών που διέρχονταν από το λιμάνι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο διπλασιασμός της κίνησης προς το λιμάνι του Μπρίντιζι. Ενώ το 1990 ήταν 56.130 την αμέσως επόμενη χρονιά ο αριθμός έφτασε στους 199.556 επιβάτες. Επιπλέον, από το 1995 και μετά προστέθηκε το δρομολόγιο Ηγουμενίτσα – Βενετία και αντίστροφα, αυξάνοντας προορισμούς και εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού.